Aafke Steenhuis is schrijfster en schilder. Ze is in 1946 geboren in Delfzijl. Ze studeerde in Groningen Nederlands en Spaans. Ze is getrouwd met Jan Joost Teunissen. In 1973 werkten ze in de landhervorming in Chili en schreven er hun eerste boek over. In 1974 verhuisden ze naar Amsterdam, eerst woonden ze in een tjalk in de Amstel, nu in een dijkhuis aan het IJ in Amsterdam-Noord. Ze hebben een dochter, Belle, en een zoon, Jannis. De ongrijpbare schaduw van de Tweede Wereldoorlog die op haar kindertijd lag, maakte dat ze al jong haar eigen tijd wilde begrijpen en zich voor de wereldpolitiek interesseerde.
Vanaf haar negende houdt ze een dagboek bij. Van 1974-1990 was ze redacteur voor cultuur en Latijns-Amerika van De Groene Amsterdammer. In 1991 was ze mede-oprichter van de Golfgroep, een discussiegroep van linkse intellectuelen die nog steeds maandelijks bijeenkomt en zich met internationale politieke thema’s bezighoudt. Ze zit in het bestuur van de Werkgroep Proza van de VVL, de Vereniging van Letterkundigen. www.schrijversenvertalers.nl  
Behalve schrijfster is ze ook schilder. Ze heeft particuliere teken- en schilderlessen gevolgd bij de schilder Ronny Abram in Amsterdam. Ze werd geïnspireerd door het Duitse expressionisme en door de Groninger schilderbeweging De Ploeg, en werkt veel met gouache en gemengde techniek. In talloze tekendagboeken legde ze het dagelijks leven om haar heen vast. Ze werkt nu aan een reeks gouaches van het IJ in Amsterdam, en van de rivier de Eems. Ze exposeert regelmatig en neemt jaarlijks deel aan de Atelierroute Boven 't IJ. www.openateliersnoord.nl
Ze geeft cursussen interviewtechniek aan het Centrum voor Communicatie en Journalistiek in Utrecht, organiseert twee keer per jaar een week Verhalen schrijven op een bijzondere plek, en houdt regelmatig lezingen over haar werk.

WINTER IN WATERLAND
een fragment

Een schaatshooglied
“Zollen wie mitdoun?” had mijn vader voorgesteld.
Nachtenlang had het hard gevroren, de sloten
en kanalen, diepen en maren lagen dicht
in Groningerland. Het was de eerste winter dat
mijn lief bij mij thuiskwam. Met de Volkswagen
reden we naar Scheemda en schreven ons in
voor de Oldambtrit, een lange toertocht die ik
eerder met mijn pa gereden had door
Oost-Groningen, waar hij was opgegroeid.
Mijn geliefde deed zijn noren losjes aan, ik
trok de veters van mijn schaatsen strak,
mijn vader bond zijn oude Friese doorlopers onder.
Tussen de twee mannen van mijn leven,
mijn lief voorop, gleed ik over het Opdiep
van Scheemda naar het Zijldiep. Mijn pa en ik
met de duwende, wilskrachtige slag van het
noorden, mijn lief in de soepele, dansende
stijl die hij op de kunstijsbaan had geleerd.

Aafke Steenhuis, 2010